Tentoonstellingen


Lidy Jacobs

Lidy Jacobs

Pluizige zachtheid is een mistig ver, in het verleden gelegen herinnering van weelderig gedragen vacht, waarin je als zuigeling kon hangen, liggen en waar je je regelmatig aan vastklemde en je moede kopje tegen aanlegde als je ging slapen.

Pluizig spul trekt aan. Mensen zijn opvallend, het lijkt wel dwangmatig, tactiel aangelegd. We voelen overal aan. Met die tastgrage handen, zitten we overal aan, grijpen, proeven met onze vingers de textuur, van wat dan ook. Keuren dan af of keuren goed. Vinden het lekker, neutraal of afstotend. Het gaat allemaal onbewust en als in een reflex.

Mijn zachte tactiele sculpturen zijn gemaakt van pluche en mohair en gevuld met zacht materiaal. De eerste sculptuur was een beer, daarna kwam een fallus, de: ‘Willy\'. Die vorm ontstond uit de geprononceerde snuit van de beer. Daarna volgden er sculpturen met vrouwelijke geslachtsdelen in de vorm van een bloem en konijnen met duidelijke mannelijke respectievelijk vrouwelijke kenmerken.

De sculpturen zijn herkenbare wezens, libidineus van top tot teen.
De huid is het grootste orgaan van het menselijk lichaam. Het is je grootste zintuig. Het is een zeer direct zintuig waarmee je een situatie kan aftasten en inschatten. Het is een orgaan dat verstand van zaken heeft. Weet hoe je eigen lijf in elkaar steekt. Het heeft een eigen bewustzijn, met een vermogen om te herinneren. De huid is een orgaan waar je intuïtief op kunt vertrouwen.
In een nieuwe uitgebreide serie sensuele menselijke en anthro pomorfe sculpturen met zacht roze blote huid zie je een manifest voor de naakte, kwetsbare mens die sterker is dan hij denkt zonder de maakbaarheid van het menselijk lichaam en normerende beeldvorming in de massacultuur.

Kunstenaars